(English version below)
Future Dust, to tytuł wystawy zbiorowej, która miała miejsce w Łodzi, w przestrzeni pofabrycznej zakładów WI-MA, przy ul. Piłsudskiego 135. Organizatorem tej wystawy był Poleski Ośrodek Sztuki w Łodzi (obecnie Miejska Strefa Kultury), a kuratorką wystawy była Magda Milewska.
W wystawie brali udział następujący artyści: Eliza Gawrjołek, Marcelina Gorczyńska, Martyna Hadyńska, Łukasz Horbów,
Anna Jeglorz, Anka Kaznodziej, Kornel Kowalski, Ema Lancaricova, Anna Mikina, Hanna Musiałek, Horacy Muszyński, Zbigniew Olszyna, Olga Ossowska, Anna Pacholik, Małgorzata Pawlak, Gabriela Porada, Kuba Stępień, Donata Turek, Kamil Wesołowski, Marta Wojtyńska.
Czas trwania: 16/11 – 28/11/2019
Z mojej strony przedstawiłam dwie prace. Jedna pod tytułem „Ślad kobiety” i druga „To nie jest ptak”.
Ślad kobiety to zbiór obrazów powstałych z odbicia krwi menstruacyjnej różnych kobiet. To ślad pozostawiony przez kobiety w sensie dosłownym, biologicznym oraz w sensie werbalnym, emocjonalnym i pamięciowym.
W świecie zdominowanym przez mężczyzn kobieta krwawiąca zawsze budziła strach, wstręt, znamionowała nieczystość ciała, ale i duszy. Wg Biblii Tysiąclecia, w Księdze Kapłańskiej zapisane jest, że: „Jeżeli kobieta ma upławy, to jest krwawienie miesięczne ze swojego ciała, to pozostanie siedem dni w swojej nieczystości. Każdy, kto jej dotknie, będzie nieczysty aż do wieczora”. W Grecji zdarza się, że kobieta nie przyjmie komunii świętej, u Żydów kobieta jest niddach, czyli odłączona. W Indiach kobiety w tym czasie nie mają wstępu do świątyni. Zbliżenie się do miesiączkującej kobiety powoduje utratę energii, siły, a nawet mądrości. W innych regionach świata specjalnie dla miesiączkujących kobiet buduje się szałasy z dala od zabudowań wioski. Są też zakazy spożywania mięsa, dotykania dzieci, a nawet zdarza się zakaz mówienia. Więc ślad kobiety w postaci krwi menstruacyjnej jest innym rodzajem zanieczyszczenia, który wpływa na umysły szczególnie męskiej części ludzkich społeczeństw.
Tytuł drugiej pracy odnosił się do obrazu Rene Magritte’a, który przedstawia namalowaną fajkę, a pod nią widnieją namalowane słowa: „Ceci n’est pas une pipe”, czyli „To nie jest fajka”. Jednak moje znaczenie odnosi się do tego jak działania człowieka zmieniają klimat na Ziemi. Przez złe gospodarowanie zasobami naturalnymi, przez wszechobecną chemię powodujemy, że wiele gatunków zwierząt, roślin i ptaków wymiera bezpowrotnie. Pozostają nam tylko wizerunki, które nie mają nic wspólnego z życiem. Mój sztuczny ptak nie zaśpiewa, nie poleci, jest tylko atrapą, namiastką, która może służyć jako zabawka dla dzieci, a nie jako część ekosystemu życia. Praca ta, to instalacja składająca się z dużej gałęzi drzewa, na które położone zostało znalezione w lesie gniazdo, a nad nim zawisł sztuczny ptak.
Tekst kuratorski: Magda Milewska (galeria Punkt Odbioru Sztuki): Tekst kuratorski
About the exhibition
Future Dust is the title of a group exhibition held in Łódź, in the post-industrial space of the WI-MA factory at 135 Piłsudskiego Street. The exhibition was organized by the Polesie Art Centre in Łódź (now part of the City Cultural Zone) and curated by Magda Milewska.
The exhibition featured the following artists: Eliza Gawrjołek, Marcelina Gorczyńska, Martyna Hadyńska, Łukasz Horbów, Anna Jeglorz, Anka Kaznodziej, Kornel Kowalski, Ema Lancaricova, Anna Mikina, Hanna Musiałek, Horacy Muszyński, Zbigniew Olszyna, Olga Ossowska, Anna Pacholik, Małgorzata Pawlak, Gabriela Porada, Kuba Stępień, Donata Turek, Kamil Wesołowski, and Marta Wojtyńska.
Duration: 16/11 – 28/11/2019.
For my part, I presented two works: Trace of a Woman and This is Not a Bird.
Trace of a Woman is a collection of images created from the reflection of menstrual blood from different women. It represents a trace left by women in both a literal, biological sense, as well as in a verbal, emotional, and memory sense.
In a male-dominated world, a menstruating woman has long been a source of fear and repulsion, marking impurity not only of the body but also of the soul. As recorded in Leviticus in the Millennium Bible: “If a woman has discharge, that is, monthly bleeding from her body, she shall remain seven days in her uncleanness. Anyone who touches her shall be unclean until evening.” In Greece, a woman in this state may be denied Holy Communion; among Jews, she is considered niddach, or detached. In India, women are prohibited from entering temples during this time. In various parts of the world, menstruating women are often secluded in huts away from the village. There are also prohibitions against eating meat, touching children, and, in some cultures, even speaking.
Thus, a woman’s trace, in the form of menstrual blood, becomes a form of pollution, shaping the minds of society—especially those of men—who view it as a threat, marking the woman as “unclean.”